Coming Down: Sessions In April

Marching Church, niegdyś miejsce głównie solowych eksperymentów muzycznych Eliasa Bendera Rønnenfelta (Iceage, Vår), podczas sesji do wydanego w 2014 roku albumu This World Is Not Enough, przeszedł metamorfozę w pełny zespół. Pojawienie się stałej obsady współpracowników nie poskromiło dzikiego ducha projektu, a płyta była eklektyczną, ekscentryczną mieszanką post-punka, improwizacji, muzyki soul i nie tylko. Na "Coming Down: Sessions in April 12" Marching Church sięga jeszcze dalej, wspierając intensywnie osobistą stronę A w pełni instrumentalną 21-minutową odyseją free jazzową na stronie B.

W skład grupy podczas tej sesji improwizacyjnej wchodzili Kristian Emdal i Anton Rothstein z Lower, Frederikke Hoffmeier a.k.a. Puce Mary, Cæcilie Trier a.k.a. CTM, Bo Høyer Hansen i Nils Gröndahl. Zgranie, jakie osiągnęli grając jazz, mimo że ich umiejętności w tym gatunku są niewątpliwie niewystarczające, jest imponujące. Fortepian, smyczki i rogi pojawiają się na płycie This World Is Not Enough, ale tutaj uwolniono je od rockowego pisania piosenek. W rezultacie powstało najbardziej ekscentryczne nagranie Marching Church, jakie do tej pory powstało. Ale prawie w ogóle nie było to nagranie Marching Church.

Początkowo pomysł, by wydać pod szyldem Marching Church jazzowy kawałek, był zbyt odległy, nawet dla Rønnenfelta. Alternatywa, którą wymyślił, mogła być jeszcze bardziej szalona. "Pierwotny pomysł polegał na wydaniu nagrań pod pseudonimem i nikt nie miał wiedzieć, że to my" – wyjaśnia Rønnenfelt. "Napisałem całą historię o tym kolumbijskim chłopaku ze slumsów, o jego wzlocie i upadku w kartelowym biznesie. W dawnych czasach próbował grać na pianinie jazzowym, ale bez większego talentu. Teraz jednak ujawniamy, że to my za tym stoimy, nie mając nawet szansy nikogo oszukać."